Christen zijn in niet-gelovig gezin en leefomgeving

[J Roest]

Hallo allemaal.
Ik ben Joost en ben nieuw op dit forum.
Ik ben een Christen (Rooms-katholiek). Dit probeer ik in ieder geval te zijn.
Ik woon in Noord-Brabant in een klein dorpje. Het dorpje heeft een kerk en parochie.
Echter is m'n dorp erg ongelovig. Als ik naar de kerk ga zie ik alleen enkele stokoude mensen, geen leeftijdsgenoten (ik ben 18). Mijn gezin is niet gelovig. Ik kan met hen niet praten over geloof of levensbeschouwelijke vragen. Over God, Jezus, de Bijbel, bidden enzovoort kan ik niet over praten in m'n gezin. Ze weten dat ik gelovig ben maar willen het liever niet. Ze accepteren het maar toch ook weer niet omdat ik voel en weet dat ze er niet blij mee zijn. Ik vind dit erg spijtig. Ik zit in 5 HAVO op een katholieke school. Echter wordt er geen religieus onderwijs meer gegeven, aleen levensbeschouwing, wat ik slechts 1 jaartje had. Mijn dorps-, werk- en schoolvrienden zijn ook niet-gelovig. Hooguit wat ze zeggen is 'ik geloof wel dat het iéts is'. Raakvlakken vind ik dus nauwelijks/niet. Toen ik naar Taizé ben geweest (oecomensiche broedergemeenschap in Frankrijk voor jongeren) was dit anders. Ik kwam jongeren tegen die open stonden voor geloof en het geloof ook belijden. Helaas merk ik daar in mijn dagelijks leven niks van.

Al bij al maakt het mij toch stiekem soms moeilijk om te geloven. Ik denk dat God bestaat, en volgens mij voel ik hem ook wel eens als ik bijvoorbeeld bid. Ik geloof dat hij er voor mij en iedereen is. Maar als ik dan zie dat in mijn leefomgeving niemand zo denkt of het eerlijk durft te zeggen dat zij in God geloven (als ik aan m'n ouders vraag of ze in God geloven ontwijken ze de vraag een beetje en zuchten ze) doet het me wel twijfelen. Ik denk wel dat dat ze fout zitten dat ze niet geloven in God. Mijn vraag is of hier ook Christenen zijn die net als ik in een niet-gelovige omgeving leven en/of hun familie/naaste vrienden ook ongelovig zijn. Hoe gaan jullie hiermee om? Hoe houden jullie het vol? En hebben jullie - vraag aan iedereen gesteld - tips voor mij?

MvG, J Roest

[Tamara 76]

allereerst welkom.
hopelijk zien we je nog veel hier kletsen.

ik ken een beetje wat je beschrijft.
in mijn familie zijn wij de enige die niet katholiek meer zijn.
dat snapt de familie helemaal niet.
op school en inde wijk was ik ook altijd de enige gelovige
ik had wel geluk dat de gemeente waar ik naar toe ga een levendige jeugd groepen heeft
dit heeft mij altijd erg gesterkt als ik het moeilijk had.

mischien is er in een dorp nabij wel een parocie waar jongeren komen en kan je daar af en toe naar toe.
er is namelijk niks fijner dan je geloof te beleven met mede gelovige.

[Herman]

Hoi, blij een katholiek meer te hebben in ons midden. Welkom trouwens.
Dat je de enige bent die Jezus als jouw redder heeft in jouw gezin, dat komt heel vaak voor. Mijn vader was anti, (terwijl hij een van de organisten was in de St. Laurenskerk te Rotterdam). Mijn broers zijn ook anti. Mijn moeder niet. Ik werd van hot naar her gestuurd wat geestelijke boodschappen betreft.

Ik ben vanmorgen naar de kerk geweest: ook allemaal oude mensen op een na, wij uitgezonderd. Wij zijn met z’n 4en, twee kinderen. Waarom is dat, dat er zoveel ouderen zijn en geen jongeren? Bij ons komt het doordat er helemaal geen aandacht voor de jeugd is. Vind je het dan gek dat de jeugd afhaakt?

Jij bent eerlijk, jij schrijft: ‘probeert te zijn’, dat is heel goed. Taizé, waar ik ook geweest ben, is enorm goed voor mij geweest. Als je weer thuiskomt val je weer in een groter gat dan voorheen het geval was. Maar houd vol. Je zal niet de enige zijn die de rest van de familie en school aan het denken zet. Wees vooral jezelf en getuig wanneer je dat nodig vind en bid. Je kan bidden op je fiets, overal...
Je zegt dat er geen geloof in de mensen om je heen is, maar is dat wel zo? Kan jij in die persoon zijn schoenen staan? Kan jij hem of haar begrijpen waarom er geen geloof is bij jullie? Ik draai het nu om, zie je dat? Je gaat bij wijze van spreken, achter die ongelovigen staan, zien wat zij denken.
Het zuchten van je ouders als je ze vraagt of ze in God geloven, getuigt van het weinig weten van Jezus. Waarschijnlijk weten ze alleen wat voor betekenis Kerst en Pasen hebben. maar ik kan niet in jouw ouders kijken.
Ik zou thuis dus weer doen wat Jezus deed. Dan komen ze vanzelf wel met vragen en pas dan kan je getuigen, op school, thuis, overal. Het maakt je steeds vaster in God gaat geloven.
Ik zou iedereen met wie je die dag contact heb gehad, bij Jezus brengen. Zo van: “Heer, ik geef de mensen met wie ik vandaag gesproken heb, aan U. Doet U maar wat U goed dunkt. Ik dank U dat U dat doen wilt”. Je bent dan a.h.w. een doorgeefluik. Je moet goed weten dat je het niet zelf doet, dan ga je zelf de mist in. Ik bid voor je.

[Herman]

Ik lees dit voor aan mijn vrouw, Carin, en zij wil reageren.
Hallo Joost,
Ik ben Carin, eerst ook lid geweest van ACF. Herman heeft me jouw vraag en de twee reacties voor gelezen. Ook ik ken jouw gevoelens, ook in mijn familie is de enige verdere gelovige mijn moeder. En ik kom uit een gezin van 5 kinderen. Een paar jaar geleden heb ik bewust een keuze gemaakt voor de RK kerk. Deels omdat Herman al RK was (oecumenisch getrouwd, ik was protestants) Maar voor het grootste gedeelte omdat het RK geloof eigenlijk heel mooi is, met een enorme diepgang ook. Er is alleen een hele "dikke laag stof" overheen gekomen waardoor de glans dof geworden is en iedereen vergeten is hoe mooi die glans ook alweer was.. Bovendien heb ik God voor het eerst echt ervaren in een RK kerk (tijdens de mis) in Den Haag, waar ik toen nog woonde. Een kerk die maar een handjevol mensen binnen had op dat moment.. Zo zie je maar, God is overal..  Maar wat jij nodig hebt volgens mij is mensen in je leven die God ook kennen en waar jij je geloof mee kunt delen. Taizé moet je zeker blijven doen! Maar ja, das maar een week per jaar. Onze parochie is ook erg "stoffig" geworden en sinds de fusie met 6 andere plaatsen is het er zeker niet beter op geworden. Ik denk dat je er goed aan doet om mensen te zoeken waar jij je geloof mee kunt delen. Begin eens in je eigen parochie. Ga eens praten met je pasto(o?)r. Misschien kan je aanbieden vrijwilligerswerk te gaan doen in je kerk. Ze komen vaak mensen tekort en zijn blij met een ieder die wat wil doen. Bovendien werkt het zéér inspirerend en prikkelend als een jongere van 18 jaar dat gaan doen! Want dat kom je haast niet tegen, iemand van 18 die van harte werkt in z'n kerk. Wedden dat je vanzelf de vragen wel krijgt dan?  Verder kan je eens naar een klooster in je buurt gaan, in Brabant zijn die vast wel te vinden.  En daar vragen of zij misschien weten waar jij een plek kunt vinden om je geloof te delen met anderen en zodoende uit te diepen. Want "voeding" blijf je nodig hebben! Het best van alles zou je aan God kunnen vragen om jou hiermee te helpen en je de weg te wijzen. Ik weet dat God graag gebeden verhoort, Hij zal zeker jou voorzien in wat je nodig hebt als je Hem dat vraagt. Gewoon, elke dag één keer naar je kerk gaan en daar een kaarsje branden en aan God vragen wat je nodig hebt en wat Hij wil dat je gaat doen. Doe dat maar eens een half jaar lang, dan moet je eens zien. Haha, ik durf zelfs te zeggen dat als jij een half jaar lang elke dag één keer aan God vraagt om wat je zo nodig hebt en er gebeurt in dat halve jaar niks, je van mij €, 500,- krijgt!  Maar alle gekheid, ik heb het zelf ervaren met God. In onze parochie wordt ik onderhand voor steeds meer dingen gevraagd, terwijl ik mijzelf echt niet aangeprezen heb of zo. En ik merk dat in wat ik nu doe in deze kerk, God me enorm helpt. En het zo steeds meer, beetje bij beetje, door mag geven dat God zo goed is! "Stof afnemen" , om maar even in beeldspraak te blijven. En dat is nou precies wat onze prachtige RK kerk zo nodig heeft! Mensen geloven echt nog wel, alleen zijn ze zo ingedut.. Geldt overigens ook voor de pastors hoor. Het moet weer "wakker geschud" worden. Vraag het maar of God jou, daar in je dorp voor gebruiken wil, Hij zal jou zeker voorzien in wat je zo nodig hebt. Ik zal ook voor je gaan bidden, samen met Herman. He, ik ga stoppen nu, naar "Das je goed recht" kijken. Ik wens jou veel succes en hou vol hoor, laat je niet ontmoedigen! 

[J Roest]

Dank voor jullie verwelkomingen!
En wat een uitgebreide reacties. Het doet me deugd dit te lezen.

Maar wat jij nodig hebt volgens mij is mensen in je leven die God ook kennen en waar jij je geloof mee kunt delen.

Ik denk dat u daarin gelijk heeft. Hoewel ik wel vaak discuseer over geloof en zinsgeving ben ik vrijwel altijd degene die het geloof als het ware moet verdedigen. Dat doe ik graag maar misschien is het zoals u zei inderdaad ook goed om met mensen die ook God kennen mee te praten. Alleen het vinden van die mensen gaat bij mij wat lastiger. Misschien dat me aanbieden bij de parochie dus geen slecht idee is inderdaad. Ik heb er vaker over nagedacht, maar het besef dat m'n ouders dat niet echt weten te appreciëren heeft me van die gedachte losgemaakt.

Gewoon, elke dag één keer naar je kerk gaan en daar een kaarsje branden en aan God vragen wat je nodig hebt en wat Hij wil dat je gaat doen.

Deze tip vind ik wel een goeie. Echter is onze kerk niet elke dag open. Maar dit kan ik ook thuis gaan doen.

Ik ben trouwens een Evangelische Gemeente redelijk in de buurt tegengekomen op het internet. Zij geven een Alpha-cursus. Dit heeft mijn interesse gewekt en denk dat deze cursus wel iets voor mij is. Het is gericht op jongeren en dus denk ik de moeite waard.

Bedankt Tamara, Herman en Carin voor jullie tips en bemoedeging

[Nummer10]

Hey J. Roest,

Een alpha cursus is zeer aan te raden. Niet alleen helpt het je inzicht te krijgen in bepaalde christelijke thema's ook het onderlinge contact met andere christenen die meestal net tot geloof zijn gekomen of nog zoekende zijn is erg plezierig. Ik zou het je zeer aanbevelen (beetje dubbelop, maar dat komt door mijn enthousiasme)

[Herman]

...

Ik ben trouwens een Evangelische Gemeente redelijk in de buurt tegengekomen op het internet. Zij geven een Alpha-cursus. Dit heeft mijn interesse gewekt en denk dat deze cursus wel iets voor mij is. Het is gericht op jongeren en dus denk ik de moeite waard.

Bedankt Tamara, Herman en Carin voor jullie tips en bemoedeging

Een Alpha-cursus zou ik zeker gaan doen. Zo'n cursus is niet alleen voor jongeren. Tot in hoge leeftijd kan je er was aan hebben. Zo is een oude heer die al jaren naar het kerkkoor is gegaan, eens naar een Alpha-cursus geweest. Hij zei na die cursus: Nou heb ik Jezus ècht leren kennen...

[J Roest]

Zo te horen lijkt het een goede cursus.
Heb gemaild voor wat meer informatie. Er zijn twee cursussen: voor jongeren en volwassenen. Mijn 18-jarige leeftijd val ik een beetje ertusen: of één van de oudsten, of één van de jongeren. Maar dat doet er denk ik niet heel veel toe. Moet wel nog een wachten voordat een nieuwe cursus begint, maar ik heb geduld!

[Tamara 76]

goed dat je zo'n cursus gaat doen.daar kom je zeker en vast in contact met mede christenen.